X
تبلیغات
زولا

آفرینش

ادبیات، هنر، عرفان

نویسنده: فرشته نوری
روز : سه‌شنبه 16 خرداد 1396 ساعت: 12:00


شعر کهن پارسی یا شعر کلاسیک پارسی به صورت کنونی قدمتی بیش از ۱۱۰۰ سال دارد. این گونه شعر کاملاً موزون بوده و وزن آن برپایهٔ ساختاری است که عروض (وزن شعر فارسی)، نام دارد.


ساختار اوزان عروضی برپایهٔ طول هجاهاست. هر مصراع به قالب‌هایی تقسیم می‌شود که هجاها باید در آن قالب‌ها قرار گیرند. تفاوت شعر هجایی با شعر عروضی در وجود همین قالب‌هاست که شعر هجایی در قالبی قرار نگرفته و بر اساس هجاهای مصراع ساخته می‌شود. در پایین به معرفی شعرای سبک کلاسیک در ایران می پردازیم.



شعرای سده چهارم و نیمه اول سده پنجم


رودکی
بلخی
دقیقی
کسایی مروزی
رابعه قزداری
فردوسی
فرخی سیستانی
عنصری
منوچهری دامغانی

ابوسعید ابوالخیر 



شعرای میانه قرن پنجم تا اوایل قرن هفتم


فخرالدین اسعد گرگانی
باباطاهر
ناصر خسرو
مسعود سعد سلمان
حکیم عمر خیام
سنایی غزنوی
انوری
ظهیرالدین فاریابی
خاقانی شیرازی
نظامی

عطار


شعرای سده هفتم تا پایان قرن هشتم هجری
مولوی
سعدی
سیف فرغانی
شیخ محمود شبستری
امیر خسرو دهلوی
خواجوی کرمانی
ابن یمین
عبید زاکانی
سلمان ساوجی
حافظ


شعرای قرن نهم تا اوایل قرن دهم هجری


شاه نعمت الله ولی
جامی
هلالی جغتایی

اهلی شیرازی


شعرای قرن دهم تا اوایل قرن دوازدهم هجری


لسانی شیرازی
وحشی بافقی
محتشم کاشانی
عرفی شیرازی
شیخ بهایی
طالب آملی
کلیم کاشانی

صائب


شعرای بازگشت ادبی


مشتاق اصفهانی
فتحعلی خان صبا
نشاط اصفهانی
وصال شیرازی
فروغی بسطامی
سروش اصفهانی
قا آنی

یغمای جندقی


شعرای دوره مشروطه


نسیم شمال

ملک الشعرای بهار
عارف قزوینی
فرخی یزدی
علی اکبر دهخدا
میرزاده عشقی
ابوالقاسم لاهوتی

ایرج میرزا


شعرای دوره معاصر


ملک الشعرای بهار
علی معلم
پروین اعتصامی
مظاهرمصفا
شهریار
مهدی حمیدی شیرازی
نصرالله مردانی
حسین منزوی
سهیل محمودی
حمیدسبزواری
حسن حسینی
مهرداد اوستا


منبع: دانش نامه رشد، دانش نامه آزاد ویکی پدیا




برچسب‌ها: شعرای، سبک، کلاسیک، ایران

نظرات (0)

امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.


WeblogSkin